Ik hoor het de student denken, als de wekker veel te vroeg op een dinsdagochtend gaat. "Oja gelukkig, les in het auditorium, dan kan ik lekker doorslapen". En dat heeft hij gedaan. De hele les door. Zelfs een opmerking hier en daar kon hem niet uit zijn dromen trekken. Een keer ging er 1 oog open. Eventjes maar. Ach, we hebben er om gelachen, de rest van de studenten en ik. En hem zelfs aan het einde van de les weer wakker gemaakt.

Er rest mij maar 1 vraag: Waar zou hij tijdens een hoorcollege over klanttevredenheid over gedroomd hebben?

Als docent maak je veel leuke dingen mee.

Na afloop van een hoorcollege voor ruim 60 studenten, bleven er twee stoere jongens zitten. Het hoorcollege was om 8.30 uur begonnen en we zaten in het auditorium (dat betekent heerlijke bioscoopstoelen). Na een wat sarcastische opmerking van mijn kant, meldden de twee studenten dat ze de colleges van mij erg interessant en goed vonden. Sterker nog. De beste die ze kregen. En dat ze alleen voor mijn college om 8.30 uur naar school kwamen.
Leuk om te horen, want daar doe je het voor. Gemotiveerde studenten, die wat van je leren. We praatten wat en en ik bood ze toen allebei een kopje koffie aan. Dat werd gretig aangenomen met de woorden: "Dan kan ik vanmiddag aan mijn moeder vertellen dat ik koffie heb gedronken met de juf, eh een docent!".

Iedereen heeft het druk. Of anders doet iedereen wel druk. Het hoort bij deze tijd. Ook ik heb het wel eens druk; werken, studeren, een gezin en een verhuizing tegelijk, vragen om een strakke planning. Gelukkig ben ik erg goed in plannen en oplossingen vinden. Soms kan ik zelfs gewoon eens rustig erop uit met de kinderen (want in een fort rondrennen vind ik ook leuk) en laat ik het strijkwerk gewoon nog een dag staan (prioriteiten stellen).

Ik heb het niet altijd druk gehad. Een mooie tijd was mijn studietijd. Beetje studeren, naar colleges, blokken in de tentamenperiode, literatuur lezen op het strand en een klein bijbaantje. Prima te doen.

Dat schijnt tegenwoordig anders te zijn. Of anders te worden ervaren. Studenten hebben het erg druk. Zo druk zelfs dat ze geen tijd hebben om naar colleges te komen of zelfs tentamens te doen.

Zo waren er twee studentes uit het eerstejaar die hun presentatie voor Managementvaardigheden (!) niet konden doen (trein gemist). In de laatste tentamenweek gaf ik ze de gelegenheid om het te herkansen en maakte speciaal voor hen een afspraak. Ze e-mailden me daarna dat "ze niet in de gelegenheid waren" en of "ik niet een andere keer een afspraak met ze kon maken, wanneer het ze beter uitkwam". Tuurlijk, daar ben ik voor. Ik ben er voor de studenten, want dat zijn toch mijn klanten? NIET DUS.

Ze hebben een flinke e-mail van mij ontvangen met een les. Wees professioneel, neem verantwoordelijkheid en kom afspraken na. Het vak heet niet voor niets managementvaardigheden. Zij moeten keuzes maken en prioriteiten stellen. Is dat teveel gevraagd van eerstejaars studenten? Misschien wel. Maar "jong geleerd is oud gedaan" en van mij moeten ze nu beginnen.

Om de studenten wat actiever te laten participeren in de lessen, probeer ik verschillende werkvormen uit. Zo had ik ze tijdens een les marketingcommunicatie (periode 1 jaar 1) de opdracht meegegeven om eens goed naar reclames en de pay-offs te kijken.

De les daarop kregen de studenten een echte Quiz die ik ook officeel en streng regisseerde. Achter 10 bedrijfsnamen moesten de studenten de pay-off schrijven. Ze werden bloedfanatiek en beschermden hun papier, zodat medestudenten niet konden afkijken.

Tijdens het bespreken van de antwoorden kwamen ook de discussies los. "Waarom had Amstel de pay-off en campagne veranderd?" Hij deed het toch goed?" "Wat is de marketing en communicatiegedachte daarachter?" "Hoe zit het met de nieuwe positionering?" "Welke media zou jij inzetten?"

Het effect van dat rare quizje was dus groots en boven verwachtingen. Eerstejaars studenten dachten na, deden actief mee en stoeiden met theorie en praktijk. Ik blijf dus doorgaan met het proberen van de verschillende werkvormen.

Als docent moet je zorgen dat de sfeer in de klas goed is. Iedereen moet zich op zijn of haar gemak voelen, zodat ze feedback aan elkaar kunnen geven. Zeker als je presentatievaardigheden geeft. De meerderheid van de studenten is erg zenuwachtig als ze voor de klas moeten presenteren (sommige docenten trouwens ook nog steeds). Mijn pedagogische aanpak om de studenten op hun gemak te stellen, is geslaagd. Men was minder zenuwachtig en open naar elkaar. De sfeer was echter zo goed dat een studente duimend in de klas zat. Wat was ik geschokt. Dat wil ik niet hebben. Niet professioneel. Ik heb er dus wat van gezegd.
Moet ik volgende keer toch niet meer die zakelijke strenge docent zijn?