Tijdens mijn hoorcolleges gebruik ik altijd Powerpoint, soms Internet, Whiteboard etc. Omdat ik twee klassen (of meer) tegelijk les geef, zit ik in het Auditorium (soort bioscoop met alle mogelijke apparatuur) of in een ander groot lokaal met podium en complete bedieningstoren met heeeel veel knopjes. Sinds enige maanden functioneert alles meestal prima en hangen de beamers goed vergrendeld aan het plafond en zijn zelfs de afstandsbedieningen aan de ketting gelegd en dus aanwezig.

Afgelopen les wilde ik aan het einde van het hoorcollege een trainingsvideo van John Cleese laten zien over de voorbereiding van een verkoopgesprek. Helaas hadden ze alleen een VHS-band in de bibliotheek van Diemen beschikbaar. Die kwam, na reservering, wel keurig op tijd.

Je weet van tevoren dat het een extra risico met zich meebrengt. verschillende media, maar ja. Ik weet hoe ik die fantastische toren moet bedienen, dus... Eerste les in lokaal 201, geen probleem. Tweede les in lokaal 202, ik start de band, ..., wel beeld, maar geen geluid. Er komen dan altijd vriendelijke, mannelijke studenten helpen ("een vrouw en apparatuur, dat is vragen om moeilijkheden", zie je ze denken). Het lag natuurlijk niet aan mij.

Nadat een studente naar de Helpdesk was gegaan voor hulp en zich had laten wegsturen met twee boxjes, moest ik dus zelf naar beneden. Toen ik het lokaal weer in kwam (de studenten zaten tot mijn lichtelijke verbazing nog keurig te wachten) met twee helpdeskmedewerkers ging er gejuich op. "Waarom kwamen ze met mij wel mee?" Tja, kwestie van overtuigend zijn en op de juiste manier communiceren. Het repareren duurde mij toch te lang en we hebben lokaal 201 gekaapt. Daar had de apparatuur zich al bewezen. Gelukkig vonden de meeste studenten het wachten de moeite waard.
Hoefde ik niet John Cleese te imiteren op het podium!

Dinsdagochtend na de vakantie. Ik zit op mijn werk mijn e-mail weg te werken, voordat ik straks de hoorcolleges ga geven. Het valt mee. Op verzoek van een collega vul ik een enquete in over Blended Learning. Ik blijk al behoorlijk veel toepassingen te gebruiken; eigen websites bijhouden, weblog, Blackboard, etc. Ik ben er dan ook een voorstander van. Maar het kan altijd beter en dus geef ik aan wat ik allemaal nog wil gaan gebruiken.

Aan het einde van de enquete gekomen, klik ik een link aan die "ontspanning" aangeeft. Dat had ik dus niet moeten doen. Een hersenkraker, die ik niet zo snel op kan lossen of weet te verklaren. En nu zit ik ermee. http://webpages.inholland.nl/projects/w ... rkant.html

Ik wil graag weten hoe iets zit (sla dus wel eens een enceclopedie open, zoek het op op Wikipedia of google wat). Maar die tijd heb ik niet en nu zal de hele dag die hersenkraker door mijn hoofd gaan. Fijne ontspanning.

Ja hoor. Dinsdag was het weer zover. Het tweede hoorcollege en het was weer twee keer volle bak. Weliswaar geen 64, maar toch zeker meer dan 55 studenten per hoorcollege.

Nu was het mijn beurt om verbaasd rond te kijken. Mijn vraag, of ze ervoor een verplicht vak hadden, werd negatief beantwoord. Zouden ze dan voor mijn stralende persoonlijkheid, interessante presentatie en leerstof komen? Of, en dat is interessant, vinden ze die actieve werkvormen van mij wel inspirerend?

Natuurlijk heb ik ze dat (nog) niet gevraagd. Laat mij maar even lekker in de waan. Leuke vakantie!

Dinsdagochtend en het lokaal zit ontzettend vol. Van de 64 studenten (2 klassen) zijn er 64 komen opdraven. Het is dan wel het eerste hoorcollege van de cursus Accountmanagent in jaar 2, maar dit is best bijzonder. We hebben er allemaal dus zin in.

Eerst laat ik een aanwezigheidslijstje rondgaan (als bewijs voor de volle bak, maar dat weten de studenten niet. Ze denken dat het verplichte aanwezigheid is en ik laat ze in de waan). Dan begint mijn hoorcollege. Studenten rustig, beetje wat opschrijven, het gaat zijn gangetje. Totdat ik op een sheet van mijn Powerpoint presentatie heb staan "discussie". Sommige studenten beginnen wat te schuiven op hun stoelen. Als ik vervolgens twee stiften uitdeel met de mededeling dat ze naar voren moeten komen om argumenten op het bord te schrijven, zie ik de paniek in de ogen verschijnen. "Wat, ik naar voren? Dat doe ik niet! Zeker niet op het podium!" De stift wordt dan ook zeer snel doorgegeven. Ik gniffel en roep ineens heel hard "STOP". En ja dan heb je twee beteuterd kijkende studenten met een stift in de hand, die dus nu met een argument moeten komen. Je ziet de studenten denken "Dit was toch een hoorcollege, lekker luisteren enzo, wat is er nu aan de hand". Ik leg wat uit over de voordelen van actief leren en actieve werkvormen. Helemaal overtuigd zijn ze niet, maar ik heb het stiekem erg naar mijn zin en denk alvast na over mijn volgende "actieve werkvorm". Ik ben benieuwd hoe druk het volgende college wordt.

Ramon Beuk verzorgde het eten tijdens het feest. Wie? Een BNner van een colomn in de krant ofzo. Ik moet eerlijk toegeven dat het erg lekker en weer eens iets anders was. De presentatie zag er verzorgd, hip en lekker uit. Een groot nadeel waren de lange rijen voor zo'n hapje. En om voldoende eten binnen te krijgen, moest je in meerdere rijen gaan staan. Je werd echter creatief en ging met meerdere samenzweerders in verschillende rijen staan om zo meerdere hapjes mee te nemen. Kon je ze samen allemaal opeten.

De karren met de toetjes zag ik binnengereden worden, en dus stond ik "plotseling" vooraan om al dat lekkers op te scheppen. En wie heeft mijn toetje klaar gezet? Ramon Beuk himself. En dat maakte, dat het extra lekker smaakte!