Afgelopen week heb ik samen met een collega een salestraining gegeven in verkoopgesprekken. Studenten moesten hun promotieplan proberen te "verkopen" aan een communicatiemanager (die rol spelen wij). Om wat variatie aan te brengen spelen wij iedere keer een ander type, zoals de ongeinteresseerde, onbeschofte manager, de junior medewerker, de doorratelende manager. Meestal bedenken we het vooraf, maar soms geeft een student zo'n leuke voorzet, dat ik hem in moet koppen.

Tijdens de eerste fase van het gesprek moet de student het vertrouwen winnen. De student (verplicht naar voren geroepen) startte het gesprek en deed alle zaken goed. Goede handdruk, aankijken, naam zeggen, etc. Vervolgens kwam de zin: "En wat gaat u vanavond doen?" Gegiechel klonk uit de zaal en de student keek mij wat verschrikt aan. Tja, toen schoot ineens een nieuwe rol mijn hoofd binnen, namelijk die van de alleenstaande, flirtende naar een relatie zoekende manager. Ik ging dus gretig op de opmerking in, dat ik nog niemand had voor vanavond, dat ik graag met hem weg wilde gaan en dat hij zulke mooie ogen had, waarbij ik hem natuurlijk verliefd aan probeerde te kijken. Het gegiechel verstomde en iedereen wachtte in spanning op de reactie van de student (in stilte zichzelf gelukprijzend dat zij daar niet zaten).

Die ging vrolijk op de opmerking in, zei dat we aan het einde van het gesprek ergens koffie konden drinken en nummers uit konden wisselen en schakelde toen zakelijk over naar zijn promotieplan en de rest van het verkoopgesprek. Ik was onder de indruk. Hij liet zich niet van de wijs brengen. Een leuk en goed voorbeeld van een verkoopgesprek en je kop erbij houden.